Reprodukcja - szczepienie

Podobnie jak inne rośliny i kaktusy można przeszczepić. Szczepimy aby osiągnąć szybsze kwitnięcie, a tym samym pozyskanie nasion rzadkich roślin. Głównie jednak szczepimy rośliny, które są trudne w uprawie na własnych korzeniach. Preferuję w mojej kolekcji rośliny na własnych korzeniach, ale mam pewną ilość szczepionych i posiadam doświadczenie w szczepieniu.

Szczepić możemy kilku tygodniowe sieweki, szczepimy je głównie na Peireskiopsis. (Fotografia. 1). Praktyczne wskazówki cięcia Peireskiopsis, skalpelem lub żyletką, obcinamy wierzchołek 5 - 10 mm od góry. Zraz do szczepienia tniemy na wysokości do 1/3. od dołu,nakładamy na podkładkę i delikatnie dociskamy palcem. Następnie doniczkę umieszczamy w cieniu w miejscu o podwyższonej wilgotności. Po kilku dniach, jeśli zraz zaczyna rosnąć, zaczynamy roślinę przyzwyczajać do zwiększonego działanie promieni słonecznych.

Szczepione rośliny możemy później obciąć 2 cm poniżej szczepienia i posadzić do humusowo torfowego podłoża. Wygląda tak posadzona roślina jak by rosła na własnych korzeniach. Szczepki z Peireskiopsis można później przeszczepić na bardziej trwałe podkładki. Inne odpowiednie podkładki, a tu nazwałbym je awaryjnymi to Echinopsis eyreisii i mieszańce tego gatunku. Szczepić możemy prawie cały rok i możemy w ten sposób uratować rzadkie rośliny, które zimą opanowała zgnilizna. Przed szczepieniem podkładki muszą być najpierw przeniesione do ciepła i podlane. Szczepić możemy "tylko" na napitą podkładkę". Prawdopodobnie najczęściej używaną podkładką jest Eriocereus jusbertii. (Fotografia 2) Te "patyki" są

chyba najczęściej stosowaną podkładką, akceptującą większość naszczepień. Ostrym nożem odcinamy górną część (od 1 do 2 cm od góry) i przygotowany zraz przykładamy na ściętą podkładkę. Konieczne jest aby przynajmniej część naczyń wiązki zrazu pokryła się z wiązką podkładki, w tym tkwi powodzenie szczepienia.

Aby połączyć zraz do podkładki musimy ścisnąć je na kilka dni za pomocą gumek, lub innego przytrzymującego mechanizmu, który po zrośnięciu ostrożnie usuniemy. Doświadczeni praktycy radzili mi, aby nowo zaszczepione rośliny do czasu aż zraz przyrośnie umieścić w szafie i w cieniu. Jednak często w miejscach cięcia podkładki pojawiają się grzyby, które rosną obficie w miejscu zrostu tworząc czarne gąbczaste plamy. Plamy te uniemożliwiają pomyślny zrosnięcie

Tu muszę publicznie podziękować p.Naxerovi, który na pięknej i ciekawej internetowej stronie zaleca umieszczenie po szczepieniu roślin w nasłonecznionym miejscu. Do tej pory miałem okazję sprawdzenia tej teorii, tylko na jednej partii roślin, po szczepieniu umieściłem na kilka godzin przed szklanią bezpośrednio w świetle słonecznym. Na szczepionych roślinach w miejscu zrostu nie pojawiły się żadne czarne punkty a cięte powierzchnie pozostają czyste.

Również odpowiednią podkładką jest Myrtilocactus geometrizans. (Fotografia 3) Wymaga jednak wyższej temperatury przechowywania w zimie.

Inne podkładki o podobnym charakterze to Trichocereus peruvianus lub T.pasacana. Dla atrakcyjnych echinocactusow i innych kaktusów z południa USA, odpowiednią podkładką jest Ferocactus glaucescens. (Fotografia 4, Fotografia 5). Szczepione na nich rośliny rosną powoli i dobrze się wycierniają. Jest też odpowiednią podkładką dla rodzinu Copiapoa.

W pewnym momencie, była propagowana idea szczepienia na Echinocactus grusonii. Ja osobiście na nich nie szczepiłem (było mi żal je ciąć), ale kilka roślin tak szczepionych kupiłem. Naszczepione rośliny z upływem czasu, ale to wszystkie "odeszły - uschły", podobne doświadczenia mieli inni kaktusiarze.

Pozytywne doświadczenia mam ze szczepieniem na Mammillarií spinosissima. (Fotografia 6). Miniaturki z rodzaju Mammillaria, Toumeya, Navajoa, Pediocactus itp. szczepione pozostają na nich na stałe jako miniaturowe w przeciwieństwie do podkładki z Eriocereus jusbertii, na którym po kilku latach urosną do rozmiarów, że przestają być fajne. (Fotografia 7) Problem jest gdy, podkładka ma tendencję do krzewienia – (odnożowania) i odrosty między mamlami są trudne do usunięcia. Multihybrydy astrophytum możemy szczepić na Astrophytum myriostigma lub Astrophytum ornatum.

W skrócie – szczepiąc na własne potrzeby używamy: ostry nóż, skalpel, żyletkę. Przy tej pracy musimy stale dezynfekować narzędzia za pomocą spirytusu lub wody utlenionionej i przecierać narzędzia czystą szmatką. Do mocowania zrazu używamy gumek albo różnych elastycznych "dociskaczy", które mocno dociskają, zraz do podkładki.

W zależności od wielkości szczepionego zrazu możemy dociskające akcesoria odstawić po 3 do 10 dni. Najlepiej szczepienia się udają na młodych górnych częściach podkładki. Podstawową zasadą dla pomyślnego szczepienia - konieczne jest aby wiązki przewodzące zrazu i podkładki się przecinały w kilku miejscach.

Podczas przeszczepu gdy wiązki przewodzące zrazu i podkładki są różnej średnicy, to konieczne jest przesunięcie osi zrazu, tak aby wiązka zrazu przecinała się z wiązką naczyniową podkładki przynajmniej w kilku punktach.

 

  • Obr. 1
  • Obr. 2
  • Obr. 3
  • Obr. 4
  • Obr. 5
  • Obr. 6
  • Obr. 7

 

← Wróć do widoku Uprawa